محمد احمدی اکبری دانشجو و پژوهشگر مهندسی عمران

اِگر پوپوف

پروفسور ایگور پوپوف دانشمند و مهندس مشهور در رشته عمران و سازه بود. وی در ۶ فوریه ۱۹۱۳ در کیِف Kiev متولد شد. خانواده‌اش در جریان انقلاب بولشویکی به ایالات‌متحده امریکا مهاجرت کردند و پدرش دکتر پائول پوپوف در سانفرانسیسکو فیزیکدان بود. او در سال ۱۹۲۷ به امریکا مهاجرت کرد و کارشناسی مهندسی عمران خود را از دانشگاه برکلی دریافت نمود. سپس کارشناسی ارشد خود در را در همین رشته از دانشگاه MIT و دکتری خود را در سال ۱۹۴۶ از دانشگاه استنفورد دریافت نمود. پوپوف در سال‌های حیات اش در انستیتو تکنولوژی دانشگاه ماساچوست، دانشگاه استنفورد برکلی کالیفرنیا به تدریس پرداخت و آثار زیادی در زمینه مهندسی از خود بر جای گذاشت. بسیاری از شاگردان پوپوف بعدها خود مهندسان مشهور و مطرحی شدند.

پوپوف در دانشگاه برکلی بواسطهٔ آثار و تحقیقات خود به شهرت رسید و در این سال‌ها روی مسائل خمش سازه‌ها برای ناسا در هوستون کار کرد. ایده‌های پوپوف همچنین نقش کلیدی و ارزشمندی در پروژه‌های زلزله، مقاومت سازه‌های فولادی، پل‌ها (نظیر سانفرانسیسکو – اوکلند) و سازه‌های عظیم نظیر خط لوله آلاسکا و … داشت. پوپوف به‌پاس تلاش‌هایش در زمینهٔ مهندسی زلزله، به انتخاب آکادمی ملّی مهندسی از سوی انستیتو تحقیقاتی مهندسی زلزله به دریافت مدال George W. Housner نائل آمد.

نخستین اثر او با نام مکانیک مواد در سال ۱۹۵۲ منتشر شد و آخرین اثر پوپوف در زمینه زلزله و اتصالات سازه‌های فولادی تنها چند روز پیش از مرگ اش در ژانویه ۲۰۰۱ منتشر شد. از مشهورترین آثار او می‌توان به کتاب مقاومت مصالح (مکانیک مصالح) اشاره نمود. او کتاب مهندسی مکانیک جامدات خود را در سال ۱۹۹۰ منتشر نمود. پوپوف در ۱۹ آوریل ۲۰۰۱ در سن ۸۸ سالگی پس از نیم قرن تدریس و پژوهش در بیمارستان Alta Bates برکلی کالیفرنیا درگذشت.

در ادامه بخوانید  سد قوسی چیست و اولین سدهای قوسی